Onze publicaties
Ga terug naar overzichtMooi en verdrietig tegelijk
Als notaris kruis je vaak iemands pad op verschillende momenten in diens leven. Soms begint zo’n contact met een cliënt door aankoop van een woning of oversluiten van een hypotheek en zie je die mensen later weer voor een bespreking om een testament op te stellen. Vaak zie ik stellen eerst voor aankoop van een huis en een samenlevingscontract en jaren later weer voor huwelijkse voorwaarden. En soms komen mensen eerst omdat een ouder is overleden en willen ze later ook zelf het een en ander regelen.
Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik me echt niet iedereen herinner die bij mij aan tafel heeft gezeten, zelfs niet als ik iemand meerdere keren heb gezien (sorry!). Met sommige mensen heb ik een klik en die blijven bij. Doordat het zelf bijzondere mensen zijn, of omdat hun situatie uitzonderlijk is, heel verdrietig, ingewikkeld, juist heel vrolijk of alles tegelijk.
Vandaag had ik zo’n dag met mensen die ik mij nog heel goed herinnerde.
Ik ging bij een mevrouw langs om te praten over wat er allemaal moest gebeuren als ze zou overlijden, ze heeft mij aangewezen als executeur. Ze heeft geen kinderen en wil alles graag zelf goed regelen. Met haar en haar echtgenoot had ik kennis gemaakt toen ik nog maar net notaris was in Dordrecht. Het zijn mensen die ik nooit ben vergeten. Om wie ze zijn en hoe ze met elkaar waren. Haar man was enige tijd daarna overleden. Ik heb mevrouw geholpen met de afwikkeling van de nalatenschap. Destijds vertelde ze al over haar liefde voor kunst, lezen en geven om je medemens. Door ziekte zal ook mevrouw niet lang meer te leven hebben en is ook de zin om te leven minder. Ze was alles helemaal zelf aan het organiseren, met behulp van de huisarts, een nicht, de mensen die haar wekelijks helpen met alles en dus ook met mij, haar notaris. Een bijzondere vrouw. Het greep me aan om er te zijn.
In de beginjaren schreef ik eens een column over een stel, waarvan mevrouw nu weer bij mij aan tafel zat. Destijds had ik testamenten gemaakt voor haar en haar echtgenoot, die kort daarna op zeer jonge leeftijd, met achterlating van haar en hun dochter, was overleden. Met mevrouw heb ik na de afwikkeling van de nalatenschap af en toe contact gehad, zeker toen zij een nieuwe partner kreeg en daarmee ging samenwonen. Mooi te zien dat ook deze fantastische mensen nu in het huwelijk treden en nog een kindje verwachten en dat zij samen weer alle vertrouwen in mij hebben om dit goed voor hen vast te leggen.
Ik hoop nog veel mensen steeds weer opnieuw te zien en te kunnen volgen in hun levensloop. Zo mooi om dichtbij te kunnen staan. Wat een voorrecht om notaris te mogen zijn!